op bezoek bij pater Jan

Hallo bloggertjes,

Vandaag was het hier zondag en dan is het de gewoonte dat iedereen hier naar de mis gaat. Daarbij zijn ze op hun zondags gekleed, zelfs de armen hebben dan hun beste kleren aan. De mis hier duurt echter wel iets langer dan bij ons. Meestal varieert deze tussen anderhalf tot drie uur! Daarbij wordt wel veel meer gezongen, gedanst, geklapt, … Naar het schijnt een hele ervaring om mee te maken. Waarschijnlijk zullen we dit wel ongetwijfeld nog eens meemaken!
Deze voormiddag is papa Leon ons komen halen om een klein toertje te doen in het stad. Hij wilde wel niet buiten de stad rijden want blijkbaar heb je hier een ‘autorisation’ nodig. Maar goed, we hebben bijna alle belangrijkste dingen die er te zien zijn gezien. Daarbij zijn we massaal veel kerken gepasseerd. Naar het schijnt schieten ze hier als paddestoelen uit de grond. Je vindt hier van alle soorten, van katholiek over protestants tot evangelistisch, gereformeerd, lutheristisch, …
Tijdens het ritje hebben we hier en daar nog een foto genomen van het stadszicht tot plots onze chauffeur dat in de gaten kreeg. Blijkbaar mag dat hier niet en heb je hier ook een autorisation voor nodig. Maar goed, het resultaat zijn enkele foto’s die je terugvind op de webpagina foto’s onder ‘stadsritje’

Dan beloofde het een vrij saaie namiddag te worden omdat we anders niks verder gepland hadden. Tot plots frère Patrick ons opbelde. Jaja inderdaad, dezelfde Patrick als gisteren. Je weet nog wel, die sympathieke pater me zijn spleet tussen zijn tanden. Hij nodigde ons uit om mee te gaan naar een vriend van hem die op een boerderij genaamd Bukari, woont. In feite is het geen boerderij maar een soort van zaaltje helemaal op de buiten waar je iets kan drinken of eten of zo. Er ligt ook een meertje bij waar je kan vissen. Die vis mag je dan ook zelf bereiden en opeten.
Ik moet eerlijk zijn: het is voorlopig het mooiste plekje dat ik al heb gezien hier in Lubum.
Enkele foto’s van daar vind je op de link ‘op bezoek bij pater luc’. (De zwarte die bij ons zit is frere Patrick)

Naast dat domein ligt nog een huis van de paters. Daar woont pater Luc samen met de novicen. Bij het huis van pater Luc liggen enkele vijvers die je ook op de foto’s zult zien. In die vijvers worden Tilapia visjes gekweekt. Naar het schijnt is dat een heel lekkere vis! Bij die vijvers is ook een gebouwtje bijgezet waar varkens inzitten. De mest van de varkens dient dan als voeding voor de visjes. Ook bananenbladeren, soja, … worden gebruikt als voeding voor de vissen. In feite is dit ideaal voor de mensen in de stad om voor hun eigen voedsel te zorgen. Helaas is er nog geen enkele (congolese) pater die zich wil inspannen om daar een studiecentrum op te richten en om het boeltje te onderhouden.

Daar hebben we dan ook nog prière Marcel tegengekomen. Dat is een goede vriend van Patrick. Marcel is een ongelooflijk enthousiaste priester van het dorpje daar niet ver vandaan. Ik geloof dat Patrick met hem afgesproken heeft dat wij bij hen eens de mis gaan bijwonen. Dat wordt ongetwijfeld weer een fantastische ervaring!

Ah ja, ik ging het bijna vergeten. Terwijl we daar waren klonk er constant Afrikaanse muziek. Nieuwsgierig als we zijn, hebben we even ons hoofd binnengestoken. We hadden dat beter niet gedaan want onmiddellijk kwamen al die Congolezen ons halen om mee te dansen. Ongelooflijk! Foto’s daarvan vind je ook bij ‘op bezoek bij pater luc’.

Dit was zowat alles wat we vandaag hebben meegemaakt. Ik wil jullie juist nog iets meer vertellen over de verkeerslichten hier. Hier en daar vind je in de stad verkeerslichten op de hoek van de kruispunten. En wonder boven wonder: ze werken ook wel degelijk! Maar maak u geen illusies: die congolezen trekken zich daar dus hoegenaamd niks van aan. Rood of geen rood, ze rijden gewoon door. Het enige wat ze hier willen kennen is voorrang van rechts. Gelukkig maar. Gelukkig zijn de wegen hier in erbarmelijke staat zodat er niemand is die echt snel kan rijden. Ik denk dat de maximumsnelheid hier 60km/h is. Vandaar gebeuren hier relatief weinig ongelukken.
Patrick wist ons vandaag daarover ook nog een leuke anekdote te vertellen. Hij kende een vrouw die een benzinepomp had op de hoek van een kruispunt. Omdat ze vond dat de mensen te weinig stopten heeft ze prompt 4 verkeerslichten gekocht en ze op eigen kosten geplaceerd. Als de mensen dan voor het rood staan komen ze sneller tanken!
Het beste van al is dat ze nog felicitaties heeft gekregen van de gouverneur van Katanga omdat ze meehielp investeren in de infrastructuur in Lubumbashi. Heel bizar allemaal.

Ik denk dat dit alles zal zijn voor vandaag. Normaal beginnen we morgen te werken!

Slaapwel en tot morgen!
Jan