Jakarande & Bakandje centre

Jambo,

Hier ben ik al weer terug! Zoals beloofd vandaag 2 verslagen aangezien ik gisteren geen tijd meer had om te schrijven.

Deze namiddag zijn we meegegaan met pater Marcel Verhulst (een dorpsgenoot van mij btw) ,samen met nog 3 Vlaamse vrijwilligers die in Salama werken, naar ‘ferme Jakarande’. Jakarande is een boerderij die de paters Salesianen van Don Bosco in 1997 hebben overgekocht van een Italiaanse weduwe waarvan haar man en zoon 3 jaar geleden gestorven zijn. Sindsdien is de boerderij een vormingscentrum geworden voor studenten aan de secundaire school van Salama. Daar leren ze hoe ze het land kunnen bewerken, dieren kweken enz.

Naarmate de boerderij is gegroeid, is er ook een deel vrijgekomen voor de provincie van de orde. Daar worden vooral Tilapia vissen gekweekt. De opbrengsten daarvan dienen om de werking van de paters te blijven ondersteunen.

De boerderij is redelijk wat gegroeid want nu bezit ze namelijk 200ha grond waarvan 100 ha wordt bewerkt door studenten en paters. De overige 100 ha zijn nu nog bos maar kunnen ook nog bewerkt worden.

Tilapia is een vissoort die hier in de streek veel gekweekt wordt en is een heel lekkere vis (uit eigen ondervinding). Ze wordt gekweekt in aangelegde vijvers waar in een hoek veel organisch materiaal wordt in gedeponeerd zoals draf (afvalproduct van de brouwerij), bananenbladeren, varkens- of koeienmest, …

Dat organisch materiaal rot en zorgt voor een hoge algengroei en plankton. De vissen leven dan van die plankton en algen.

Afhankelijk van de hoeveelheid voedsel duurt het ongeveer 6-8 maanden om een vis van 20cm te kweken.

Van de ferme Jakarande zijn we dan terug gekeerd naar de stad en onderweg nog even gestopt in Bakandje centre.

Bakandje is een project van de paters Salesianen en bestaat eigenlijk uit Bukandje centre en Bukandje ville.

Bukandje ville ligt midden in de stad Lubumbashi is in feite een opvangcentrum voor straatkinderen. De straatkinderen kunnen daar dan gaan slapen maar moeten zelf hun karton meebrengen om op te slapen. Er zijn namelijk geen bedden om te vermijden dat de kinderen het daar beter vinden dan ergens in een gezin. Het is namelijk de bedoeling om de kinderen allemaal te reïntegreren in hun familie. Op die manier kunnen ze zo opnieuw naar school gaan.

Is de herintegratie om welke manier dan ook niet mogelijk dan kunnen de kinderen die willen van straat geraken doorgaan naar Bakandje centre. Bakandje centre ligt iets buiten de stad. In Bakandje centre zijn de kinderen intern en kunnen daar school volgen, slapen en eten.

Op zondag krijgen alle kinderen die komen een stuk zeep om zichzelf en hun kleren te wassen. Daarna krijgen ze gratis een middagmaal van de paters en kunnen ze mee de mis volgen.

Annie is een Vlaamse die verantwoordelijk is voor de werking van Bakandje centre. Daar zijn ze voor de bevoorrading van de apotheek, kleren, … volledig afhankelijk van giften. Wilt u iets doen voor de mensen in Lubumbashi moet u zeker bij Annie zijn.

Een dag vol nieuwe indrukken met andere woorden. We keren zeker nog terug naar Bakandje centre voor een uitgebreide rondleiding want nu hadden we niet veel tijd. Dus er komt zeker nog een vervolg op dit verhaal!!

Slaapwel en tot morgen!