koeiemest

Vandaag eindelijk eerste werkdag! Alle tis te zeggen, met twee uur vertraging. Het plan vandaag was om om 8h30 te vertrekken naar een boerderij op zo’n 20km buiten de stad om koeiemest te gaan zoeken om mijn proefvelden te bemesten.

Alleen, de chauffeur die ons ging komen halen (papa Leon) kwam maar niet af. Dus, de assistent belt naar papa Leon en die wist te zeggen dat hij me ne platten band zat. Ok, geen probleem, da kan gebeuren (vooral hier me al die putten). Een half uur erna, nog altijd gene papa Leon te zien. Nog eens bellen dan maar: plots zit papa Leon bij maman Solange (maman Solange is zowa de secretaresse van de unief) (ja ik weet het, iedereen noemt hier maman en papa ma kdenk da da gewoon is omda iedereen hier veel kinders heeft!).

Wat was de reden? Papa Leon had geld nodig van maman Solange om zijn band te betalen anders kreeg hij hem niet terug. Facturen kennen ze hier dus blijkbaar ook niet. Maja da zou ook moeilijk gaan want De Post is hier failliet gegaan.

Al bij al, na 2h zaten we toch in de auto. Het plan was nu wel veranderd want we gingen nu eerst naar ferme Jakarande. Dat is een boerderij onder beheer van de paters Salesianen. We gingen naar die boerderij om bananenplanten voor Justine te halen. (Foto’s van deze ontdekkingsreis komen ook online van zodra ik erin slaag om te uploaden. Ik kan u garanderen: dat is hier geen sinicure). Die bananen gaat Justine dan in vitro vermeerderen. Alle op de voorwaarde dat hun labo af geraakt want momenteel zijn ze nog alles aan het verbouwen. Justine kan dus eigelijk nog niet echt beginnen werken.

Van Jakaranda zijn we dan naar de ‘proefhoeve’ van de universiteit gereden. Een hoeve kan je het eigelijk niet meer noemen want alles is vervallen. De geiten en de koeien lopen zomaar over het erf.

Daar zijn we koeiemest gaan opladen. Echt mest is het niet meer want het is mest die al ongeveer een maand verteerd is. En in die temperaturen gaat dat vrij snel. Ze ruikt zelfs niet meer naar stront!

Geladen met 10 bananenstruikjes en ongeveer 200kg koestront hebben we dan weer koers gezet richting universiteit.

Daar aangekomen zijn ik en Charles (dat is een laatstejaarsstudent die samen met mij gaat werken op hetzelfde project) gaan onderhandelen met de chef van de lapjes grond daar. De grond moet namelijk eerst bevochtigd worden om gemakkelijk bewerkbaar te zijn. Voor 600 congolese frank zal er iemand dat doen voor ons. 600 frank is ongeveer 1 euro. Dus voor een peuleschil is dat werkje ook al gedaan! (Noemen ze dat dan uitbuiting van de zwarten of zorgen voor werkgelegenheid?)

Verder is er nog nieuws gekomen ivm mijn bagage. Helaas niet zo’n goed nieuws. Volgens de douanier hier (die regelt alle bagage voor de studenten) is onze bagage achtergebleven in Kinshasa. Blijkbaar zouden onze bagagetickets enkel tot Kinshasa lopen en niet tot in Lubum. Hij heeft gevraagd om ze mee te sturen met de vlucht van vannacht. Laten we bidden dat hij meekomt vanavond want anders is het direct voor volgende week dinsdag!!!

Gelukkig komt Jonas vannacht en kan ik dan misschien wat kleren van hem dragen. Anders ga ik hier in de lokale winkel wel een hemd en een broek gaan kopen. (Of een strooien rokske of zo, kben er nog nie aan uit J

Morgen om 7h30 begint het werk dan uiteindelijk! Tot 11h want erna is het te warm ;-)

We zien morgen wel. Verslag volgt zeker en vast

Vele zonnige groetjes (want ik heb gehoord dat het in België heel slecht weer is )

Jan