Hallo iedereen,
Na de cadeautjes van gisteren was het vandaag tijd om nog een beetje te werken. Al was het dan niet voor mij maar voor Jonas. Inderdaad, richting Kambikila. Nu Anneleen (vriendin Jonas) ook meewas waren we in totaal met 7 personen (papa leon, josé, basile, jonas, anneleen, justine en ik). Dat wilde zeggen, 2 personen in de bak achteraan. Omdat ik diegene ben die het minste problemen heeft met achteraan zitten (qua misselijkheid) heb ik mij dan maar opgeofferd. Tweede in lijn was Jonas dus hij ook in de bak. Nadat we eerst de noodzakelijke pistolets en saucisson gekocht hadden liepen we toch wel weer de flikken tegen het lijf zeker (die gele mannekes)!!! Manman, de laatste tijd is het echt enorm erg met die mannen. Ze laten bijna iedereen stoppen en zoeken tot ze iets onbenulligs vinden. Daarbij zijn de blanken dikwijls het eerste slachtoffer want hier denken ze dat alle blanken voor de mijnen zijn en dus geld hebben (al dan niet voor steekpenningen).
Toen de flikken ons wilden doen stoppen reed papa leon gewoon door maar ene wist zich toch in de bak van de pick-up te hijsen. Gene moyen dus, stoppen! Schoten Basile, José en papa leon daar uit hun krammen!! Want volgens de flikken waren we met teveel in 1 auto (zelfs achterin!) Volkomen absurd maar ja, we kennen ze al een beetje ondertussen. Na een korte discussie waar massaal veel omstaanders bij kwamen te staan, mochten we al snel verder (ze hadden namelijk geen poot om op te staan).
Aangekomen in Kambikila konden we dan van start met Jonas zijn werk. Nadat we nog het profiel van meer dan 2 meter diep hadden afgegraven waren Jonas, José en Basile klaar voor de eindeloze discussie. Na enkele uren wachten waren ze dan klaar en konden we verder rijden naar Chem chem. Dat is een boerderij gelijkaardig aan Jacaranda maar dan iets minder idyllisch. Daar hebben we pater Jacques tegengekomen. Die mens is 70 jaar en is precies een beetje verbitterd over de gang van zaken tegenwoordig. Hij heeft immers de glorieperiode van Congo nog meegemaakt. Toen Congo nog Kongo was…
Na een korte rondleiding bleek dat de grond heel arm was en gecontamineerd van de mijnen vlak ernaast. Dat is namelijk een groot probleem hier in de streek dat de mijnen enorm veel contaminatie veroorzaken.
Daarna zijn we nog José gaan afzetten bij hem thuis en was het tijd om huiswaarts te keren. Om een douche te nemen want (vooral) Jonas en ik zaten onder een dikke laag stof. Wel heel tof in de bak maar stoffig. Vooral in het regenseizoen.
Vanavond gaan we nog een michopooke en een Tembooke gaan nuttigen met Basile en Jackson (de vriend van Basile die arts is (en trouwens nog voor AZG in Darfour gewerkt heeft))
Morgen is dan de barbecue van Basile dus daar zeker nog spannende verhalen over morgen. Vooral omdat Basile vandaag beloofd heeft om een schone Congolaise mee te brengen… Dat belooft he moe!
Tot morgen
Jan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten