Kambikila 4 september

Hallo iedereen,

Na het mislukte plan van Jonas en Justine om naar Kamibikila te vertrekken was het vandaag de dag van de herkansing. En omdat ik vandaag niks speciaals te doen had ben ik meegegaan met hen om van het zicht te genieten en ook om een beetje te helpen.

Aangekomen aan onze profielput in Kambikila bleek dat deze niet diep genoeg gegraven was en we nog een meter dieper moesten hakken. Ik zeg wel hakken want de grond is daar beenhard omdat het al een tijd droogseizoen is en het water bijna allemaal verdwenen is uit de bodem. Gelukkig was de Kambikilaman Etienne ook aanwezig om een handje toe te steken.
Nadat we uiteindelijk tot op een diepte van 1,9m gekomen zijn was het welletjes voor José en kon het beschrijven beginnen.
Ondertussen ben ik de omgeving wat gaan verkennen vanop een termietenheuvel. Prachtig zicht op de Congolese brousse!!
Ook de zon was weer onverbiddelijk aanwezig vandaag met als gevolg dat we allen bijna weggesmolten zijn.

Ik heb dan ook maar gebruik gemaakt van de zon om een poging te doen mijn eerste broussebrandje in gang te krijgen. Met behulp van een loupe (een bolle lens voor de geinteresseerden) heb ik geprobeerd om wat droog gras en bladeren in brand te krijgen. Helaas was er veel rook en geen vuur ondanks de tips van brousseman José. Misschien een volgende keer….

Misschien klinkt het ook wat raar dat ik een vuurtje wilde stoken maar hier is het heel gewoon dat men de brousse afbrandt in het droogseizoen. Meestal dient dat gewoon om alles wat doordringbaarder te maken maar soms gebeurt dat ook ter fertilisatie van de bodem op landbouwgronden. Helaas is dit niet een goede manier want op die manier vernietig je veel structuurmateriaal en organisch materiaal dat in de bodem zou moeten terecht komen. De mensen beseffen dit hier nog niet (of willen het niet beseffen) en steken dan zomaar een brandje aan.
Gelukkig nemen de branden hier niet zo’n grote proporties aan als in Europa. Vreemd genoeg kan het vuur hier plots stoppen terwijl het lijkt dat er net naast nog voldoende verdroogd materiaal staat. Vreemd maar gelukkig dat het zo gaat.
Vanwege die branden is de brousse nu redelijk zwart (vooral de grond dan) met als gevolg dat uw broek heel snel zwart wordt van de assen.

Na een middagje van smelten en profiel beschrijven is papa Léon ons eindelijk terug komen opzoeken rond 18h. Helaas ging de zon al onder (om 18h30 is het al pikkedonker) en moest ik nog mijn tarwe en triticale beregenen en tellen. Nachtwerk dus. Gelukkig had Jonas een mijnwerkerslamp mee voor op mijn kop en kon ik met behulp van een lichtje toch nog de tarwe tellen. Niet ideaal maar weer een ervaring rijker!!

Morgen staat er niks speciaals gepland dus hopelijk geraak ik op een netwerk waar het lukt om de site te uploaden.
Tot morgen allemaal!
Jan