marktdag

Deze morgen had ik afgesproken met Charles op ons veldje voor de verdere regeling van het beregenen. Vorige week had ik een dag overgenomen om te beregenen van hem en de week daarvoor ook. Daarom had ik donderdag een bericht gestuurd dat hij van vrijdag tot zondag alles alleen moest doen, kwestie van niet met mijn voeten te laten spelen.
Blijkbaar was hij daar redelijk kwaad voor wat leidde tot mijn eerste franse ‘ruzie’. Helaas kon ik mij niet genoeg uit de voeten, euh woorden, helpen en moest ik het onderspit delven in de discussie. Maar zoals dat gaat bij mannen, tegen dat het werk gedaan was, was alles al weer vergeten (daar kunnen jullie vrouwen nog een puntje aan zuigen!).Enfin, na het programma voor de komende week te hebben overlopen en de veldjes water te geven, zat mijn dagtaak er weer op en mocht ik mij reposeren!

Helaas, dat was niet op het vrouwelijk gezelschap hier gerekend (Justine en Birgit). Die wilden namelijk Afrikaanse stofkes gaan kopen op de markt. Als je het hun vraagt zullen ze zeker onschuldig pleiten maar ze hebben ons (Jonas en ik) toch half gedwongen om mee te gaan naar de markt. Met als gevolg dat als de vrouwen aan het kiezen waren, wij daar als twee verloren schapen stonden toe te kijken. Toen het tijd was om te betalen mochten we wel onze kennis om te onderhandelen tentoon spreiden om de vrouwen hun portemonnee toch niet té licht te maken (ze durven u er hier namelijk geweldig opleggen). Na een uur of twee rond te hossen, beladen met 7 lappen stof (voor heel weinig geld eigelijk) moest Birgit terugkeren naar de guest om nog wat te werken en konden wij nog even (be)vrij(d) rondlopen in de stad.

Gisteren hadden we gezien dat ze bij ‘la brioche’ ook ijsjes en milkshakes verkochtten. Omdat het hier warmer en warmer (belgie toch he) wordt, komt ook de zin naar een verfrissend ijsje. Zogezegd zo gedaan. Helaas hebben we geen ijsje gegeten maar wel een milkshake. Alle, milkshake, gewoon gemixte ijs. Maar goed, het was lekker, het heeft gesmaakt en we kunnen er weer tegen.

Deze avond is Basile ons nog komen halen om hier niet zo ver van een terrasje te doen (jaja, terrasjes zijn hier bijna het hele jaar door mogelijk!!). Natuurlijk een terrasje waar ze ook michopo verkopen. Zo kennen we Basile weer. Basile is nu al de derde die een schoon Congoleeske gaat vinden voor mij. Ik ben namelijk de enige vrijgezel in het gezelschap en dat brengt mensen op ideeën he. Hij gaat ons ook meenemen naar de markt om zo een megacool Congolees hemdje te gaan kopen, of stof om een hemd te maken. Hij heeft ons ook uitgenodigd om zaterdag te gaan barbecuen bij hem thuis. Uiteraard een geit op de rooster met de gekende michopo!! Maar daarover horen jullie wel meer zaterdag.
Bij terugkomst was het al vrij laat en had ik niet zoveel zin en inspiratie meer om nog een verslag te schrijven. Vandaar dat jullie het vandaag krijgen. Ik krijg al een beetje Congolese manieren….

Oh ja, van de drie studenten geneeskunde die hier zijn, zijn er twee vrij ziek. De ene zit met een geweldige diarree. Met andere woorden, heel zijn verteringsfabriek in de knoop. De andere die zit met malaria!! Ai, das minder. Maar ze komen er wel door. Studenten geneeskunde zijn niet zomaar kapot te krijgen ze.

Groetjes
Jan