kasapa

Jambo,

In de loop van ons verblijf hebben we een lijstje opgesteld van wat we nog allemaal moeten bezoeken of doen. Op aanraden van Inge stond daar ook Kasapa op. Kasapa is de gevangenis hier in Lubumbashi. Via pater Domingo (Salesiaan maar Italiaan en dus met een vreemd Frans-Italiaans accent) konden we daar geraken. Hij gaat namelijk iedere zondag daar naartoe al dan niet met giften zoals zeep, scheermesjes, ….

Nadat we al enkele keren het plan om Kasapa te bezoeken hebben moeten afgelasten was het vandaag wel gelukt. Buiten het feit dat mijn maag-darmstelsel weer behoorlijk overeind ligt, zagen we het helemaal zitten. Tot we buiten kwamen, de hitte sloeg ons met de hamer op onze kop. Manmanman, toch een van de warmste dagen hier meegemaakt ze. Maar dat kan natuurlijk ook aan mijn verlaagd gevoel van welbehagen liggen ;-)

Uiteindelijk kwamen we na een rit over extreem slechte wegen, een oven van een auto en een verlies van ongeveer een literke zweet aan aan de gevangenis. Daar moesten we gewoon ons naam op een briefke schrijven om binnen te mogen. Kwestie van hoge beveiligingsmaatregelen te treffen he. Enfin, na een korte verificatie van de namen mochten we binnen. Daar vertelde Domingo ons dat Kasapa eigenlijk een van de betere gevangenissen is van Katanga. Nu toch na alle inspanningen van hulporganisaties en provincie. Iedere gevangene heeft een eigen bed, ze slapen in ‘dortoires’ van 30 man, ze kunnen allen eten, … Vroeger waren ze immers afhankelijk van familie die eten bracht. Deed de familie dit niet, dan gingen ze dood van de honger. Nu liggen overal moestuinen aan. Die groenten verkopen ze dan en met de opbrengst van die groenten kunnen ze eten kopen. Uiteraard brengt familie en hulporganisaties nog geregeld eten, zeep, kleren, …
In de gevangenis zitten nu ongeveer 480 mannen en 15 vrouwen. Maar zoals eerder al gezegd, in vrij goede omstandigheden. We hebben dan nog met Domingo de toer gedaan van de slaapzalen om iedereen een stuk zeep te geven. Op die manier hebben we heel de gevangenis gezien. Zeker de moeite om eens bezocht te hebben!!

Deze namiddag zijn we dan nog met Basile een wandelingske gaan maken rond het (kunstmatig) meer hier in Lubum. Daar kende Basile iemand van vroeger nog en die stelde voor dat we een tochtje maakten op het meer voor 2000FC (4 dollar). Dat laten we ons geen twee keer zeggen en zogezegd, zogedaan. Na een klein uurtje op het idyllisch meer en fantastische omgeving hebben we nog iets gedronken op het terras en dan stilaan huiswaarts gekeerd