kipushi picknick

zondag 21 oktober 2007

Hallo,

Vandaag had Michel Soleil (de assistent van Justine) een picknick geregeld voor ons. Eerst dachten wij dat het enkel voor ons 3 was samen met Michel maar blijkbaar was er dus een hoop volk uitgenodigd. In eerste instantie ging de picknick ook doorgaan op ferme Kasapa (de proefhoeve van de unief), maar daar was Basile niet zo voor te vinden. Die liet dat liever doorgaan in Kipushi aan het meer. En zo waren er nog wel een paar ideeen. Met als gevolg dat er zondagmorgen nog altijd niks vaststond en dat we nog altijd niet wisten naar waar we gingen of hoe we daar naartoe gingen. Enfin, op de Congolese wijze dan maar: alles komt wel goed. En dat is het ook. Uiteindelijk zijn we met een hilarisch busje (zo’n hippievolkswagenbusje) van een vriend van Basile vertrokken richting Kipushi. Michel reed achter met zijn jeep en met al het eten. In ons busje zaten dus Basile, de vriend van Basile (chauffeur), Bruno (assistent Unilu), Eric (ne maat van Basile), Eric Kapenda (assistent Unilu), Jonas, Justine en ik. Met andere woorden: een hele hoop volk.
Maar Michel had ongelooflijk zijn best gedaan: kip, slaatjes, rijst, spaghetti, vis, frietjes, …. Alles erop en eraan maw, en het heeft dan ook ongelooflijk goed gesmaakt!!

Daar zijn we dan ook nog de hele middag blijven plakken met de nodige Simba en Tembo tot gevolg. Alleen heb ik er niet zo van genoten want het bier smaakt mij nog altijd niet zo schitterend. Waarschijnlijk nog een restant van de maag en darmklachten van de voorbije week(en). Enfin, komt wel in orde tegen dat ik in Belgie terugben ;-)

Omdat we volgend weekend een afscheidsfeest willen geven op de guest hier, en we zelf een barbecue wilden organiseren hadden we uiteraard de eeuwige geit nodig hier. Volgens Basile konden we dit wel vinden op de weg naar Kipushi. Dus het plan was om vandaag een geit te kopen, die een weekje op de guest te laten grazen om ze dan tegen het weekend te slachten en te barbecuen. Maar tegen de tijd dat we terug huiswaarts keerden was het al te laat om nog ergens een geit te vinden. Maar geen nood, want Eric was onze reddende engel. Een hele toffe sympathieke gast die werkt voor de group Forrest en belast is met alle papieren voor de douane. Geen probleem zei hij en 1 telefoontje later was het probleem van de geit al geregeld. Hij heeft ons verzekerd dat we deze week een geit mogen verwachten op de guest. We zien wel…
Hij heeft ook beloofd dat we nog eens de brouwerij Simba zouden kunnen bezoeken. Wat dat zal geven weet ik niet maar hopelijk komt dat ook in orde.

Enfin, deze namiddag een hele toffe namiddag beleefd, veel gelachen en gezeverd dus dat was alvast niet mal.

Tot morgen
Jan