afscheidsfeest

zaterdag 27 oktober 2007
Jambo,

Vandaag was dus de dag van ons grote afscheidsfeest. Maar voor we daarmee konden beginnen hadden we nog veel werk voor de boeg. Met een strak schema moest alles wel lukken maar we beseften maar al te goed dat strakke planningen hier dikwijls eens in het water vallen. Op hoop van zegen hebben we dan onze wekker om 7h laten aflopen. Voor ons is dit ondertussen al vrij vroeg geworden maar voor wat hoort wat zeker…
Dus deze morgen was onze eerste taak: beenhouwen! De geit die we gisteren geslacht hebben moest natuurlijk nog in stukken gesneden worden. Voor de eenvoud (en ook omdat ze dat hier zo gewoon zijn) hebben we alles in kleine stukjes gesneden, gemarineerd met look, ajuin, azijn en olie. Dit enkele uren laten staan en alles op brochettes steken en bakken op de barbecue. ‘Avec le mitshopo, la vie est bonne!!’
Maar hier wordt niks weggegooid en daarom hebbnen we alle beenderen in stukjes gekapt (met de machette!) en ook gegrild. Het levende bewijs dat hier niks verloren gaat was toch wel gisteren. Toen we de geit geslacht hadden vochten de gardiens bijna om de kop, de ingewanden en de testikels mocht meenemen naar huis! (Testikels zijn hier blijkbaar een delicatesse en zijn dan ook voorbestemd voor diegene die de geit geslacht hebben. Daar hebben we wel vriendelijk voor bedankt…)

Enfin, het programma gaat door en zo heb ik beenhouwerij M’siri achter gelaten en ben ik met de opgetrommelde frère Patrick naar de marché M’ze getrokken om inkopen te doen voor het feest. En de markt was weer volledig wat van een Congolese markt verwacht wordt: druk, druk, druk en chaos!! We hadden dus bloem nodig voor de bukari, lengalenga, ajuinen, tomaten, wortels, kolen, patatten, … Vooral die patatten bleken een onderneming te zijn. We gingen namelijk frieten bakken voor iedereen dus hadden we redelijk wat patatten nodig! Da juffrouwke keek nogal raar naar de grote hoeveelheid patatten dat we meehadden.
Uiteindelijk hadden we dan alles gevonden en konden we terugkeren naar de guest. Juist op tijd want Jonas en Leslie waren net klaar met beenhouwen en waren technisch werkloos! Frieten snijden dan maar! Eerst alle patatten schillen om uiteindelijk tot ongeveer 2 emmers frieten te komen. Een hele berg maar ja. Toen Léon toegekomen was met zijn friteuse kon het voorbakken beginnen. Tegen dan was het al 14h en we hadden tegen de gasten gezegd om vanaf 15h langs te komen. Niet zoveel tijd meer dus hoopten we dat ze allemaal het Congolees uur zouden volgen want we moesten nog al onze groenten klaarmaken en maman Claude kwam niet af om te zeggen hoe we dat moesten doen. Maar na 3 maanden weten we al: gene paniek, ‘on va trouver une solution’
En inderdaad, rond 14h30 kwam maman Claude opdagen en konden we beginnen aan de groenten. Rond 16h waren we daarmee klaar en raad eens: nog niemand van onze gasten te bespeuren. Zo zie je maar: alles komt op zijn pootjes terecht.
Rond 16h30 kwam iedereen dan toe en kon de smulpartij beginnen. Frietjes, geitenvlees, lengalenga, bukari, kool en wortels, …. Een perfecte combinatie van de Congolese en de Belgische keuken! En iedereen heeft heel lekker gegeten!

Na enkele uurtjes was dan het moment gekomen van het eerste afscheid! Bepaalde gasten gingen naar huis vertrekken dus was het tijd voor een fotoshoot. Na een grote groepsfoto nog even zot doen met iedereen en iedereen die vertrekt uitgebreid danken voor alles was ze gedaan hebben voor ons. Want iedereen heeft zijn steentje bijgedragen aan deze fantastische levenservaring voor ons allemaal!
Met de harde kern van de gasten zijn we dan nog eens naar Kamalondo geweest. Een afscheidsfeest zonder Kamalondo is namelijk geen afscheidsfeest he. Na nog enkele uurtjes gedanst te hebben in de plaatselijke discotheken was de tijd aangebroken om stilaan huiswaarts te keren. Een heel geslaagde dag maar toch een heel vermoeiende dag dus moe maar heel voldaan in ons bedje gekropen.

Tot morgen