Maandag 29 oktober 2007
Jambo,
Aangekomen op de bureau van HB moesten we ons valiezen openmaken om de inhoud te laten controleren. Het enige wat die mannen hier eigenlijk willen is dat je ze wat geld geeft zodat ze uw valies niet volledig opentrekken. Zoniet gaan ze geweldig discussiëren en moeilijk doen … Maar wij zijn ondertussen al halve congolezen en wij gingen dus resoluut voor de discussie en niet voor de corrupte praktijken! En inderdaad, trekken ze daar direct Justine haar valies open en trekken bijna alles eruit. Dan vinden ze enkele flessen bier en beginnen ze van hun tak te maken. Dat het niet goed verpakt zit, dat het hier moet blijven, … Waarop Jonas en ik zich in de discussie mengden en ook hier geldt: de aanhouder wint! Na een poos discussiëren waren ze geplooid en konden ook de andere valiezen zonder al te grote problemen door naar de weegschaal. En daar wachtte ons een volgend probleem. Het gewicht van onze valiezen zat enkele kilo’s boven de toegestane limiet van 2 valiezen van 23kg. Maar we zaten maximaal slechts 3kg boven de limiet en de persoon die net voor ons had gewogen had slechts 2 keer 15kg mee maar niet te doen, onze valiezen waren te zwaar en er moest gewicht uit! Na een lange discussie hebben we er dan toch nog maar wat uitgehaald maar met als gevolg dat onze handbagage hopeloos te zwaar zou zijn. Daarom heb ik er dan maar stiekem wat terug ingestoken en het moment dat we moesten wegen heb ik dan heel subtiel mijn voet onder mijn valies gezet zodat er iets minder druk op de balans kwam en mijn gewicht dan ook iets lager lag. Maar doordat mijn voet daaronder zat, was dat wijzertje van de weegschaal heel de tijd weg en weer aan het gaan. Gelukkig hebben ze niks gezien en zijn we uiteindelijk na bijna 1h30 discussieren kunnen vertrekken naar de faculteit.
Want we moesten uiteraard nog afscheid nemen van alle assistenten op de faculteit en een kleine fotoshoot houden. Het afscheid viel ons maar ook enkele assistenten wel wat zwaar, we hebben namelijk 3 maanden met elkaar opgetrokken, ongelooflijk veel gezien en beleefd met hen …Na een uurtje op de faculteit was het dan zover, het definitieve afscheid was aangebroken. Het laatste vertrek vanop de campus, de laatste taxibusrit, … Ik besef nog niet zo goed dat aan dit alles een eind is gekomen…
Uiteindelijk zijn we dan rond 15h vertrokken uit de guest richting luchthaven van Lubumbashi. Inderdaad, diezelfde luchthaven waar Flahaut zijn laatste flater heeft begaan! Daar heeft onze protocol gelukkig wel zijn best gedaan en zijn we zonder problemen kunnen vertrekken met onze veel te zware handbagage! Na nog een uurtje of 2 wachten in de wachtzaal konden we dan instappen in het toestel van Hewa Bora Airways. Maar voor we instapten moesten we eerst nog onze bagage aanduiden die uitgestald stond op de tarmac. Best ook bijvermelden dat we doorvlogen naar Brussel want anders zou er wel veel kans geweest zijn dat onze valieskes in Kinshasa achterbleven. Maar toch vertrouwden we het niet helemaal en zijn we blijven staan kijken tot onze valiezen op de juiste plaats stonden om in de cargo ingeladen te worden. En gelukkig maar want plots was er daar een andere werkmens van HB weg met Jonas zijn valies naar een andere richting. Even roepen naar die mens en duidelijk maken dat die valies naar Brussel moest dus!! Congo, we zijn er vertrokken gelijk dat het hoort ze!
En een klein half uurtje was het dan zover, rond kwart voor 6 steeg het vliegtuig (gelukkig) op en het avontuur in Lubumbashi was nu voorgoed voorbij! Ongeveer 2h later zijn we dan geland in Kinshasa. De mensen voor Brussel moesten nog even blijven zitten in het vliegtuig. Uiteindelijk bleven slechts een 10-tal mensen zitten en hebben we daar ongeveer 2h gewacht tot we het vliegtuig mochten verlaten. Ze moesten namelijk onze boarding passes nog in orde brengen voor de vlucht van Brussels Airlines. Na die twee uur moesten we nog een uurtje wachten in de wachtzaal op Kinshasa. Ondertussen was het bijna 23h geworden. Maar warm dat het daar was! Warm, nie normaal. Om 23h ’s avonds liep het zweet van mijn buik!!!! Uiteindelijk mochten we weer naar buiten en konden we in het (veiligere en grotere) toestel van Brussels Airlines stappen, een Airbus 300 voor de geinteresseerden… En na een klein halfuurtje was ons Congolees dan volledig afgelopen want we zetten koers richting Brussel. Na nog een tussenlanding in Douala was de laatste rechte lijn naar Brussel ingezet zodat we uiteindelijk rond 7h30 dinsdagochtend landden op Zaventem international airport. Na nog een zoektocht naar de valiezen (die trouwens allemaal en op tijd zijn toegekomen) konden we uiteindelijk onze familie weer in de armen sluiten en zat het avontuur er nu wel volledig op!
Jan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten